SafariRun 2012

Een druilerige winderige najaarsdag midden in de winter. SafariRun te Arnhem was weer nat en modderig, dit jaar wel heel erg modderig. Dit betekende wel uitslapen en geen duurloop van 23 km om negen uur. Voor deze groep niets dan hulde om dan toch de elementen te trotseren. De 10 van de SafariRun startte pas om half twee. Dus ruim op tijd aanwezig om de start van de 5 km dames nog mee te maken. Bart en Jeroen participeerden in de 5 km. Door al die verschillende afstanden werd het parcours er in ieder geval niet beter op. Voor Bart de eerste echte match; hij eindigde in een veel belovende tijd van 27:45. Jeroen  heeft goed gelopen, zeker gezien het parcours in een tijd van 20:44. Hij wordt ondertussen wel mooi Ciko-proof. Bij de start van de 10 was het droog, echter de bodem was onderhand behoorlijk dolgedraaid. De eerste heuvel herinnerde ik mij, een behoorlijke lastige klim met wel een lekkere daling als bonus, maar de tweede vals plat (EC) op ongeveer 3 km punt was me niet bijgebleven. Door deze hoogteverschillen en het continu wegglijden, zwaar gelopen. Zelfs af en toe moeite om de schoen los te maken uit de modder. Na 4 km behoorlijk last van stijve kuiten. Dat kan er ook nog wel bij. Het eerste rondje van 5 klokte ik 24:28 en door voor het 2de rondje. Met

 

 

 

 

 

 

 

 

 

weer diezelfde heuvels en vals plat. Ondertussen was Jos me voorbij gerend en vocht ik met mezelf het rondje verder uit. Uiteindelijk gefinisht in een redelijke tijd van 50 rond. Jos had een voorsprong van 12 seconden. Uiteindelijk toch 6de geworden in mijn categorie (55+), jammer dat er geen categorie van 60+ is, was ik toch mooi 2de geworden. Ik zie toekomst voor mezelf, ha! Trouwens Erik werd 5de (37:37 en Tom 8ste (38:57) in de diverse categorieën. Ondanks de zware loop en de daarmee verbonden najaars-omstandigheden was het druk en vol en aangenaam vertoeven in het Schaarsbergse gedeelte van Arnhem. Alleen een goede stevige bodem voor de kleedruimtes zou wenselijk zijn. Zo nu een weekje trainen en dan op naar Apeldoorn.

Groot rondje Velp

Tja, het moet er toch een keer van komen. De lange afstanden voor training voor de marathon van Enschede is begonnen. Hoewel de halve tijdens de Derde Kerstdag Loop mij goed afging – ja, behalve dan die bult – zijn  de 21 km van vandaag behoorlijk in de spiertjes gaan zitten. De routing was variërend en het weer hielp ook een behoorlijk handje mee. Fris, droog en weinig tot geen wind en later in de ochtend een heerlijk flauw zonnetje. Ik kan zo naar KNMI. Vanuit HP via Presikhaaf richting Velp. Even voor de dames een kleine, maar ‘noodzakelijke’ tussenstop bij Pedro thuis. De heren wachten buiten zittend op een richel. Hier zou toch bijna een ongeluk gebeurd zijn. Een klein ogenblik van niet opletten zou ‘onze’ Eef hier vanaf vallen. Maar goed dat er dan vrienden zijn die het ergste kunnen voorkomen. Je moet er toch niet aan denken, dat je op zo’n manier een gewaar-deerd FRoS – lid zou verliezen. Nee, dan kunnen we wel wat anders verzinnen! Hoe dan sommige leden er moeiteloos naar kunnen kijken is mij (ook) een raadsel. Afijn, de route weer opgepakt richting Beekhuizen en dan afbuigend om langs kasteel Biljoen te lopen. Via de Beemd en de brug langs de A12, op naar de dijk. Hier begonnen de beentjes behoorlijk te strammen, maar gelukkig was de finish niet ver meer. Ook hier geldt weer ‘de laatste loodjes wegen het zwaarst’. Een beetje brak aangekomen in HP. Maar ja, toch wel weer de eerste lange duurloop na een lange tijd en dat met een tempo van 5:50 minuten per kilometer óf zoals sommige zeggen 5:30. Toch wel iets sneller genomen dan voorgenomen. Ik zal even moeten doorbijten, wan er komen nog  aardig wat duurloopjes aan. Nog zo’n kleine 100 dagen voor de première, dus nog  oefenstof genoeg. Zo nu even een aantal dagen rustig door trainen, volgende week weer een wedstrijd, de Safarirun over 10 kilometer. Terwijl het marathon-schema er 23 voorschrijft. Alweer een probleem. Heeft iemand een oplossing?.

FRoS Nieuwjaarsreceptie

Het was weer een volle bak tijdens de Nieuwjaarsreceptie bij José en Eef. Bijna alle Frossies waren aanwezig. Voor de derde keer in successie hebben José en Eef weer prachtig werk verricht om er een puike receptie neer te zetten. Na een ochtend de laatste Dijkencross gepareerd te hebben wachtte iedereen op de beroemde ballen van Eef.  Eenmaal op de dis werd hier weer heerlijk van gesmuld. Het was heerlijk relaxen onder het genot van een drankje, hapje en een babbeltje. Als dank en de goede zorgen voor de catering hebben de ‘Friends of Fros’, José en Eef een ballontocht aangeboden. Ze waren letterlijk hiervan in de wolken. Tijdens het dankwoord van Eef, kreeg de speech wel een hele vreemde wending. Ik voelde iets aankomen, maar wist totaal niet wat voor kant dit nu op zou gaan. Kon ik Berlijn ‘mijn party’ nog een wending geven, hier was ik totaal willoos en overgedragen aan de grillen van de groep of misschien wel een enkeling (!). Eef refereerde aan het ontstaan van FRoS, exact een jaar geleden tijdens de halve van Egmond. Hierbij wees hij op ‘mijn’ vordering op het voorzitterschap. Iets wat mij onbekend voorkwam en derhalve mij ook verbaasde. Om niet verder in details te treden werd mij als blijk van waardering en goedkeuring de ambtsketen van het ‘Voorzitterschap van FRoS’ omgehangen. Ik moet zeggen een waarlijk prachtige ambtsketen waar het FRoS-logo voortreffelijk bij uitkomt, inclusief handgemaakte opbergbox van rozenhout (toch Eef?). Eef vertelde nog, dat er een competitie is gehouden en dat mijn overwinning nipt zou zijn; hetgeen door de auteur betwijfeld wordt. Echter, blijft het wel een rare gewaarwording, dat ik op dit soort zaken geen kijk en helemaal geen bemoeienis mee heb. Maar het gebaar is, zonder meer, in goede aarde gevallen en zal met  trots worden gedragen. Ook werden er tijdens de receptie plannen gesmeed voor het verloop van het jaar. Zeker is Enschede en zelfs hoorde ik in de Duivense wandelgangen Istanboel. Tsjonge, tsjonge wat is het  toch mooi, om een FRoSsie te zijn! Ik word hiervan zo lyrisch. dat ik een clublied ga maken.

Dijkencross Pannerden deel 4

Foto: Eric Béatse

Eindelijk de laatste Dijkencross, niet dat het niet leuk en gezellig is, maar die dijken, deze onderhand wel gezien. We waren er vroeg bij in Pannerden en voor het eerst de 2,3 km voorbij zien trekken; een wel hele kleine kudde was dit. Daarna de 5 langs zien trekken met Erik op plaats 5. Dus snel de auto parkeren en de finish meemaken van de 5. Nadat de 5 binnen was, omkleden en even de spieren losgooien. Ik merkte al snel dat het kouder was dan in eerste instantie bleek. Dus snel even weer naar binnen voor een langere mouw versie van het shirt. Dan maar direct aansluiten bij de start, waar Eric Béatse een prachtige photoshoot van de groep maakte.

Foto: Eric Béatse

Vooraan stonden de toppers, waaronder Rachel, Marga en José. Met welke intentie is mij niet duidelijk, wel weet ik, dat ze de boel ophielden bij de eerste meters. Dit zal zeker niet in dank zijn afgenomen door de locale toppers. Maar leuk was het wel. Zo start van de laatste Dijkencross en weer passeerden mij dezelfde bochten, boerderijen, paaltjes, enz. Na zo’n twee kilometer zag ik Tom rustig terug wandelen naar de finish. Even met Tom gepraat, deze had last van de luchtwegen en het ging gewoon even niet. Heel verstandig dan om niks te forceren. Na een kleine pauze heeft Tom toch de route samen met mij vervolgd. Op het 5 km punt uiteraard geen verbetering zoals de afgelopen weken gebeurde, hier een tijd van 22:48. Op de lange dijk vanaf Aerdt lekker windje tegen. Na een tijd met Tom samen gelopen te hebben is hij zijn vader gaan hazen die 150 meter voor ons liep. Eindelijk op de dijk bij Pannerden weer windje in de rug en op naar de finish. Eindtijd 47:16. Een slopende loop, mede door de straffe wind. In het algemeen klassement toch geëindigd op de 55ste plek (van de 86). Tom eindigde op de 10 km op de 5de plek in het algemeen klassement  en werd toch 3de in zijn categorie. Nancy werd 2de vrouw op de 10 km en Erik werd eerste op de 5 km. Wel een vruchtbare Dijkencross. Maar nu even geen dijkjes meer, maar kilometers maken als voorbereiding voor Enschede.

Foto: Eric Béatse

Alle lof naar Eric Béatse voor het maken van een geweldige aantal prachtige shots. Zo’n man verdient toch een standbeeld. Namens FRoS bedankt.